MUCC, ¿visual kei o no? Concierto en Barcelona
Saludos cosmonautas,
En Barcelona hay una peluquería llamada Shibuya de Pako que está especializada en hacer peinados al estilo Visual Kei, pero aparte de esto, su propietario, Pako, fue el responsable de traer los primeros grupos Visual Kei a Barcelona. Lo hizo cuando nadie habría apostado un duro en la posibilidad de que esto se consolidara (bueno, la revista Hell Awaits si apostábamos por ello, siendo los primeros del Estado español en entrevistar a Mana de Malice Mizer/Moi dix Mois, y la primera banda de Visual Kei en tocar en Barcelona, los no tan conocidos Blood – toma vacilada gratuita :P). Y aunque estamos lejos de poder decir que el Visual Kei tiene una escena saludable, que una promotora de conciertos veterana en el mundo del Metal haya empezado a traer bandas japonesas es una buena señal. Pero antes de esto, cuando aún era impensable que se trajeran el ya considerable número de bandas que se han traído, la web de Shibuya de Pako tenía una encuesta para estudiar los gustos de los fans del Visual Kei de cara a futuros proyectos. Nosotros contestamps esa encuesta, y aunque pensábamos que nuestro candidato, por ser menos Visual, y por tener una propuesta musical algo diferente, no triunfaría, ayer por la noche pudimos verlos finalmente en Barcelona. Señoras y señores… ¡MUCC!
El concierto en realidad se celebraba en Hospitalet de Llobregat (cerca de Barcelona) en la Sala Salamandra, y como viene siendo habitual en un domingo por la tarde. Nosotros llegamos temprano y pudimos ver que más de media hora antes ya se había formado una cola considerable (que no espectacular), y a saber las horas que hacía que estaban allí todos esos chicos y chicas guarnecidos para la ocasión con sus mejores galas inspiradas en las modas niponas, aunque había muchos que vestían con tanta sencillez como un servidor, todo hay que decirlo (aquí muestras del fenómeno fan en vídeo). Con la sospecha de que éramos los veteranos del local, y por goleada, nos colocamos discretamente en la parte trasera mientras el resto se apelotona en las primeras filas (a pesar de que había espacio de sobra y que el escenario es muy próximo al público, incluso estando atrás como nosotros).

La púa de Yukke, el bajista, que conseguimos a pesar de estar en la última fila (y es que tampoco había tanta gente, por desgracia).
Tras esperar pacientemente una hora se cerraban las luces y los miembros de MUCC empezaban a desfilar hasta sus puestos, provocando así el inicio de la galería de grititos histéricos tan habituales en conciertos de bandas japonesas (aunque MUCC sean algo “distintos” en ese aspecto). El gran tamaño de la sala junto al número relativamente reducido de asistentes, al menos si lo comparamos con otras ciudades europeas, hacían que la energía de MUCC se diluyera un poco al traspasar el escenario, pero esto no resta ni un ápice a la calidad que mostró en todo momento el cuarteto nipón (aunque titubearon un poquito al principio, ¿quizás por el cansancio de la gira?). Esperemos que poco a poco los fans del Visual Kei se vayan haciendo mayores y puedan entrar más en la sala, y que los que ya pueden entrar y sigan creciendo no dejen de asistir (que los conciertos fuesen más baratos ayudaría, pero ese es un tema mucho más complicado).

La púa por detrás, que nos parece una buena forma de representar la música de MUCC visualmente.
El variopinto pero casi siempre jovencísimo público los recibió con muchas ganas de botar y gritar, con algún que otro regalo, pero también nos fijamos en algo, cierta imposibilidad genética para hacer los clásicos cuernos de todo concierto Metal o Rock que se precie (m/_), lo que nos puede demostrar dos cosas: o que aún no han incorporado este clásico gesto en su repertorio por falta de experiencia, o porque realmente se han importado de forma total y efectiva los tics gestuales de los japoneses, mucho menos agresivos y algo nenazas (con todos mis respetos). Así que mientras levantábamos nuestros cuernos al aire, sintiéndonos algo más viejecitos, disfrutábamos de un repertorio bastante bien escogido, ofreciendo una buena muestra de la variedad estilística del conjunto, pero apuntando a que nos quedaríamos con ganas de muchos de sus viejos y no tan viejos hits.
Vídeo del concierto de Salamandra subido por agyko, podéis encontrar más, de mayor y menor calidad en YouTube.
MUCC son una banda con bastante éxito en Japón, pero a nosotros siempre nos ha parecido que entre el público Visual Kei español no acaban de cuajar del todo, y seguramente por ello han tardado tanto en venir (y es que ya hace algunos años pululan con relativo éxito por Europa). Y es que a pesar de sus inicios más Visualeros, y sus obvias connexiones con el estilo, MUCC siempre se han distinguido por transitar su propio camino, con sus propias reglas, y seguramente sin mirar nunca hacia atrás. Son una de esas bandas valientes que se atreven a hacer lo que les sale de los mismos, y eso, te guste o no el resultado, es de admirar. Con todo esto, es difícil definir su propuesta, que tanto tiene influencias de Thrash Metal o Nu-Metal, como de música Disco, Funky, Pop, o el Punk más dulzón (y algunos toques Visual, tanto en lo estético como en lo musical). Pero creemos que hay algo muy propio de MUCC que va más allá del Visual Kei o de cualquier otro estilo, y es que muchas de sus composiciones acostumbran a salirse de lo convencional, procuran no caer en las estructuras típicas y tópicas y ofrecer algo distinto, algo que consiga despertar la oreja del oyente. Eso se traduce a veces en canciones más «incómodas», ya que sus experimentos no siempre son fáciles de digerir, tienen un punto extraño que va muy bien con esas atmósferas lúgubres que tan bien recrean (cuando les da la gana hacerlo).
Con la actuación de MUCC pasó lo mismo que suele pasar con todas las bandas niponas. Su sonido acostumbra a ser impecable, pero al mismo tiempo a un volumen algo más bajo de lo habitual (deducimos que hay cierta relación en ambas cosas), su ejecución también excelente, ya dijimos ayer que estábamos ante grandes músicos, y eso lo demuestran también en directo. Pero en esa misma perfección está el «problema», por llamarlo de alguna manera. Y es que lo hacen tan bien, de forma tan clavada al original, que se pierde cierta espontaneidad, se pierde un poco la mala leche aumentada que necesita un concierto. No estamos escuchando un CD, pero lo parece, y es que salirse del guión es algo que muchas bandas niponas no están dispuestas a hacer. En ese sentido, MUCC podrían tomar nota de ellos mismos y de la interpretación que hicieron de «Libra», ya que esta interpretación sí fue un poco más allá de lo habitual, y si bien el tema puede hacerse algo monótono en el disco, su intensa performance elevó a la máxima potencia la canción.
http://www.youtube.com/watch?v=lmhyj-A6-og
«Libra» fue una gran colofón final para un buen concierto de MUCC, a quienes por el momento solo habíamos podido ver en tocando 4 o 5 temas en el concierto de homenaje a hide (del que os hablaremos próximamente), y aunque la hora y media de rigor de los grupos nipones da para bastante, el repertorio de MUCC es tan extenso que nos quedamos con las ganas de muchos, muchos temas. Algunos de ellos os los dejamos a continuación.
http://www.youtube.com/watch?v=0Qhwepk57_o










Información Bitacoras.com…
Valora en Bitacoras.com: Saludos cosmonautas, En Barcelona hay una peluquería llamada Shibuya de Pako que está especializada en hacer peinados al estilo Visual Kei, pero aparte de esto, su propietario, Pako, fue el responsable de traer los primeros g…..
Me habría gustado ir… *sigh* A mí también me encanta MUCC.
Un fan de MUCC!!! Bueno saberlo 😉
Por cierto, dijeron en más de una ocasión que volverían =D
Ay, en la entrevista de ayer me olvidé de decirte que también me encantan THE BACK HORN, he ido a… tres conciertos (sí) suyos y he podido conocerles en persona y tal, son majísimos. Y suenan de fuuuuta m. Les conocí como teloneros de EASTERN YOUTH (también molonguis, cómo grita el cantante!!) y ahora se han hecho famosillos, los tíos.
ooooh! The Back Horn no están nada mal, han tocado en Barcelona y creo que editó su disco aquí un sello catalán. Lo cierto es que quedaron muchas cosas pendientes en esa entrevista, así que algún día habrá que volver a ello 😀
Asi que un finde entretenido y se ve que disfrutaron del concierto, hasta con un recuerdo de regalo y todo 🙂 que bien!
Mira que siempre pienso que nunca me va a tocar, tengo un gafe con el tema púas. Pero mira, ahí estaba, un buen recuerdo y un gran concierto 😀
Possiblement ací no han tingut massa èxit perquè, que jo sàpiga, no han fet la intro de cap serie coneguda, a diferència de -i ja deixant de banda el tema del visual kei- Maximin the Hormone, Orange Range, The Brilliant Green, The Pillows, etc etc etc
Crec que sí que han posat alguna cançó a algun lloc, i de fet a Japó tenen més èxit que alguns grups que sí tenen cançons als anime. Pero vaja, si haguessin aparegut en algun anime de moda segur que hi hauria molta gent com a Maximum The Hormone.
Como siempre, he de aradecerte que des a conocer cosas asi para variar un poco el menu musical d eun servidor 😉
En Detroit Metal City salen en la banda sonora pero no se si han formado parte activa de la série.
y en Zombie Loan hicieron la canción del final “Chain Ring”…supongo que habran más cosas pero no soy una erudita del tema.
Añado….
http://www.youtube.com/watch?v=beVmGwc4NT8
ya esta…no digo más.
Encantado de que aportes información, y mucho más de verte por aquí 😀
Suenan bién 😀 me gustan .¿Dónde consigues información sobre grupos japonese/asiaticos?
Tan fácil como googlear, pero hay páginas como Jmusiceuropa o musicjapanplus que están muy bien. Pero hay centenares de blogs de música japonesa.
Tb supongo que es más rápido que con Youtube …Gracias
Ohh, qué chulo, un concierto de Mucc! Los conocí hace relativamente poco pero me gustan bastante. El principio de la canción de Horizont me sigue recordando a «Poupée de cire, poupée de son» XD ¡Está tan guapo el cantante en ese videoclip..! *_*
Oye, qué interesante la peluquería del señor Pako =D
Muy interesante es la pelu, y Pako todo un veterano del mundillo a estas alturas 🙂
Por ahí me dijeron que el más feo de MUCC es el cantante xD
[…] que poco a poco va llegando a su forma final. En esta ocasión, y siguiendo la veda abierta por el concierto de MUCC al que asistimos hace poco, hoy os hablamos también de música nipona y lo hacemos con algo muy […]